Wilcza kraina - Wataha Lobo
www.watahalobo.darmowefora.pl
Aktualności:
*Przywitajmy ZIMĘ!
*W każdą sobotę o godzinie 20:00 będą odbywały się spotkania Watahy w Barze Rady Najwyższej.
 
*
Witamy, Gość. Zaloguj się lub zarejestruj. Wrzesień 23, 2019, 07:51:15


Zaloguj się podając nazwę użytkownika, hasło i długość sesji


Strony: [1]
  Drukuj  
Autor Wątek: Sape Coutelier  (Przeczytany 94 razy)
0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.
Sape
Łowczyni
Nowy użytkownik
*******
Offline Offline

Wiadomości: 10


Just bleeding like a polaroid...


« : Październik 20, 2018, 21:49:13 »

Imię wilka
Zyskała wiele imion od czasu, gdy to nadane przez jej rodziców zostało przez nią zapomniane. Najczęściej nazywają ją jednak Sape (z fr. sierp) bądź Coutelier. Czasami także Nożowniczką (to właśnie oznacza Coutelier).

Płeć
Przypuszczalnie urodziła się jako samica. Teraz raczej nikt nie zadaje sobie trudu, aby to zweryfikować.

Wiek
Na pewno ponad 3 lata, tyle bowiem egzystuje już jako to, czym jest teraz, o tym pamięta. Ile miała lat, kiedy żyła jeszcze jako normalny wilk? Tego nikt nie wie. Przyjmijmy, że ma około 6 lat.
6 lat | 13 dzień | II część

Pozycja
Łowczyni

Wygląd
Jest to biała, smukła, nieco wychudzona wadera o długich, wyglądających, jakby były kilkakrotnie łamane, łapach. Jej ogon jest około dwa razy dłuższy niż całe jej ciało, a pysk owinięty jest drutem kolczastym, przez co po jej futrze nieustannie spływa posoka. Jej oczy najczęściej przesłonięte są czarną koronką, ponieważ widzi nie swoimi oczami, a za pomocą Roju.

Charakter
Ciężko stwierdzić charakter kogoś, kto niemalże w ogóle się nie odzywa. Z pewnością Sape nie czuje potrzeby, aby z kimkolwiek rozmawiać na nic nie znaczące tematy. Z czasem pewnie potrafiłaby się otworzyć i może nawet samemu zacząć rozmowę, ale na pewno służyłoby to tylko dowiedzeniu się jakichś istotnych dlań informacji. Jest raczej dosyć bierna, potrafi przez dobrych kilka godzin, czy może nawet dni, siedzieć w całkowitym bezruchu, pyskiem do ściany, i nie reagować na żadne bodźce. Cała jej postać owiana jest tajemnicą, gdyż zdaje się, że nawet ona nie wie o sobie praktycznie nic, a może nigdy nie zadała sobie trudu, aby to zapamiętać lub się dowiedzieć. Nie wiadomo, co się z nią działo w czasie pomiędzy jej narodzinami i życiem w watasze rodziców a odnalezieniem jej przez wilczego podróżnika i samotnika w zgliszczach watahowej lecznicy. Z pewnością jako szczenię miała zgoła inny charakter niż teraz, ale przyczyna takiej zmiany nie jest znana. Sape nie jest pomocna i przyjacielska. Nigdy nie występuje pierwsza z jakąkolwiek propozycją. Nie jest także wredna i oschła. Po prostu się nie odzywa lub - ewentualnie - tylko chłodno informuje. Myśli czysto analitycznie, zdaje się nie wiedzieć, czym są emocje, lecz jeśli chodzi o szybką i chłodną dedukcję, można do niej śmiało uderzać w pierwszej kolejności. Jej kręgosłup moralny nie został jak dotąd przez nikogo zbadany, więc nie wiadomo, jak daleko może się posunąć. Z pewnością chce po prostu żyć i przypuszczalnie nie zabiłaby, jeśli nie byłaby głodna lub nie czuła się zagrożona. Żywienie się utrudnia jej jednak zadrutowany pysk, drut kolczasty owija całą jej głowę. Jest ona w stanie otworzyć pysk, ale za każdym razem ostre kolce i metal kaleczą jej ciało, dlatego też nie porozumiewa się z nikim normalnie już od bardzo dawna. Zamiast tego używa do tego Roju, aby wysyłać myśli na różnych częstotliwościach - albo tylko do wilka, z którym aktualnie rozmawia, albo do większej grupy.

Zainteresowania
Jak na razie brak. Kiedyś niewątpliwie jakieś posiadała, ale na razie nie przejawia nawet chęci dowiedzenia się, jakie one były.

Historia wilka przed dołączeniem do stada
Jak dotąd nikomu nie udało się od niej wyciągnąć jakim sposobem stała się tym, kim jest. Nigdy nie odpowiada na pytania o swoją przeszłość. Może sama jej nie pamięta? Naturalnie, niegdyś była normalnym wilkiem. Nawet więcej - urodziła się jako jeden z siódemki szczeniaków pary należącej do jednej z watah jakich wiele. Jej rodzice nie byli nikim ważnym, rodzeństwo nie rzucało się w oczy, tak jak i ona zresztą, oprócz wyglądu, gdyż każdy z dziewięciu członków jej rodziny był albinosem, po prostu odznaczał się śnieżnobiałym futrem.
Tak czy inaczej, nie wiadomo, co działo się z nią przez kilka następnych lat. A może kilkanaście? Teraz w szczególności po waderze nie da się ocenić jej wieku, gdyż jej wygląd stał się dziwny, wynaturzony, przypuszczalnie zatem została schwytana przez kogoś wraz z rodziną i innymi członkami watahy, a później poddana brutalnym eksperymentom. Nie pamięta tego. Obudziła się jakiś czas później w środku nieznanych jej terenów i musiała od nowa nauczyć się wszystkiego. Zdarzało się jednak na początku, że zabijała jedno zwierzę danego gatunku i czekała. Na co? Na odpowiedź. Tutaj pewnie należałoby wspomnieć o pszczołach. Sape nie funkcjonuje jako jedna wadera. Przedłużeniem jej ciała jest rój pszczół, których umysły zostały przypuszczalnie zszczepione z umysłem Sape podczas dziwacznych eksperymentów. Działają zawsze wszystkie razem, Sape może widzieć ich oczami, czuć to, co one czują, kierować nimi, porozumiewać się z innymi wilkami za ich pomocą, a jeśli jedna pszczoła z Roju zginie, ona o tym natychmiast wie, bez żadnego opóźnienia. Z tego też względu na samym początku zagubiona Sape, nie wiedząc, co się nagle stało i gdzie jest, zabijała drobne stworzenia, aby dać pozostałym takim jak one znać, że znajduje się ona w pobliżu i ostrzec je. Dopiero po jakimś czasie jej nowy mózg zaczął ponownie pracować tak jak powinien i dotarło do niej, że umysły zwierząt nie funkcjonują tak, jak jej. Wówczas wróciła do opustoszałej już wtedy rodzinnej watahy, nie wiedząc nawet do końca, skąd zna to miejsce i dlaczego jest puste, a następnie zaszyła się w splądrowanej lecznicy czując, że jej przeszłość była w pewien sposób z nią związana. Parę lat później odnalazł ją jakiś wilczy podróżnik, właśnie na terenie, gdzie niegdyś znajdowała się jej rodzinna wataha. Samotnik nie zdołał od niej nic wyciągnąć, choć najpewniej miał własne podejrzenia co do powodów takiego, a nie innego jej stanu - stąd też więc oficjalna wersja jej nagłej przemiany z przypuszczalnie całkiem normalnej wadery w wynaturzone monstrum jako efekt brutalnych eksperymentów jakichś szalonych wilczych naukowców. Wracając jednak do relacji samotnika, wataha wyglądała tak, jakby od wielu lat żadna wilcza łapa w niej nie postała, jakby po prostu wszyscy wstali i odeszli, zabierając rodzinę i najważniejsze rzeczy i pozostawiając za sobą opuszczone jaskinie, lecznicę i inne ruiny. Sama Sape snuła się tylko po korytarzach szpitala, nucąc pod nosem nieznaną podróżnikowi melodię, a wokół niej krążył rój pszczół. Jako iż nie sprawiała żadnych problemów i nie wydawała się agresywna (raczej nienormalna), samotnik postanowił ulitować się nad nią, widząc jej wychudzone ciało i sterczące żebra - przypuszczalnie nie jadła dużo od dłuższego czasu, więc najwyraźniej nie potrafiła bądź nie chciała polować - i zaproponował jej dołączenie do jednej z kilku watah, które mijał podczas swojej wędrówki, a które mogłyby zapewnić jej przetrwanie. Nie doczekawszy się odpowiedzi w końcu sam zabrał ją do najbliższej, czyli właśnie Watahy Lobo.

Ulubione miejsce
Na tę chwilę jedynie szpital w jej rodzimej watasze. Tutaj jeszcze niczego nie zobaczyła.

Rodzina
Posiadała rodziców i rodzeństwo, ale nie pamięta nawet w tej chwili jak oni wyglądali.

Umiejętności wilka
Siła: 8
Zręczność: 11
Szybkość: 9
Czujność: 12
Odwaga: 10

Loblary
10

Partner/partnerka
Brak.

Towarzysz
Brak.

Mieszkanie
Jaskinia Sape.

Moce
1. Nie wiadomo czy można to określić jako moc czy właściwość, jednak Sape porozumiewa się z innymi nadnaturalnymi wysyłając myśli o takiej częstotliwości, że każdy w promieniu 10 metrów może je odebrać i niejako "usłyszeć". Może zmienić ich częstotliwość lub zasięg, aby porozumiewać się tylko z jedną osobą lub w większym promieniu. Potrafi także przesyłać obrazy i doświadczenia, jakie widzi i odczuwa z pomocą Roju.

Rzeczy
Brak.

Osiągnięcia
Brak.

Poziom zagadek
0

Armia
AWL.

Misja
Żadna.

Praca
Pielęgniarka.

PDRO
Brak.
« Ostatnia zmiana: Październik 21, 2018, 00:02:07 wysłane przez Sape » Zapisane

6 lat | 13 dzień | II część

Siła: 8
Zręczność: 11
Szybkość: 9
Czujność: 12
Odwaga: 10

Loblary: 10



Tak, Ian zerżnął podpis od Animy xD
Strony: [1]
  Drukuj  
 
Skocz do:  

Powered by SMF 1.1.11 | SMF © 2006-2008, Simple Machines LLC | Sitemap

Polityka cookies
Darmowe Fora | Darmowe Forum

pixelmania emsinfo watahaslonecznychcieni niezrozumieni kadryan